حد نصاب شرايط عملى اين لباس هم علاوه بر التزام كامل به واجبات و ترك كامل محرمات، آن است كه عيب يا نقص شخصيتى قابل توجهى در وجود طلبه نباشد و از نظر رفتارى در ميان نوع مردم صالح و شايسته به نظر آيد. البته هيچ انسانى جز معصوم بدون كاستى نيست اما گاهى كاستىهاى شخصيت يك فرد به قدرى آشكار است كه به محض تصور او بلافاصله آن عيبها به ذهن مىآيد و در پاسخ به سئوال «فلان كس چگونه فردى است؟» اولين جملات توصيف آن ناهنجارىها است.(1)
در اين صورت پيوند اين لباس با آن ناهنجارىهاى آشكار موجب هتك حرمت لباس و تضعيف جايگاه روحانيت است.
طلبه بايد قبل از ملبّس شدن با مهمترين اوصاف خود از زبان دوستان و نزديكان آگاه شود و به اين ترتيب صلاحيت خود را بازيابد و در يك كلام طلبه بايد از نظر علم حوزوى و عمل دينى نسبت به اكثريت افراد جامعة خود برترى داشته باشد و در طول زمان هم اين ويژگى را حفظ كند.
گاهى هم مجموع پيكرة شخصيتى يك فرد پسنديده و مورد قبول اجتماع است گرچه نقاط ضعف كوچكى در او وجود دارد. در اين صورت پوشيدن لباس روحانيت اشكالى ندارد و طلبه پس از تشرف به لباس روحانيت براى ترميم آن نارسايىها اقدام مىكند.
روحانى به جهت نسبتى كه با دين خدا و مكتب اهل بيت(عليهمالسلام) دارد بسيار بايد مراقب شخصيت و عملكرد خود باشد. عملكرد نادرست يا برخورد ناشايست روحانى خواه ناخواه يك امتياز منفى درشت براى دين، روحانيت و مكتب تشيع خواهد بود و نماد مقدس اسلام را در نظرها مخدوش و لكّهدار خواهد كرد.