از میان همة فعالیت‏های جانبی، تدریس علوم حوزوی مزیتی ویژه دارد. زیرا طلبه در ضمن تدریس به تعمیق اطلاعات و احاطه کامل بر آن علم دست پیدا می‏کند و ضمن تکرار آموزه‏ها موضوعات گذشته را در ذهن خود تثبیت می‏نماید. در ضمن توانایی‏های جانبی دیگری در ضمن تدریس به‏دست می‏آید كه هر یك حایز اهمیت بسیار است از این رو تدریس نسبت به سایر امور، رنگ تحصیلی بیشتری دارد و با هویت کاری طلبه، هماهنگ‏تر است. لذا گفته‏اند اگر امر بین تحصیل و تدریس دائر شود، تدریس مقدم است. زیرا تدریس، فرایند تحصیل را به سامان و نتیجه کامل می‏رساند.